Hoe vertel ik het de kinderen?
Hoe vertel je kinderen wat een kinderlokker is en dat er misschien wel een in de buurt van de school rondloopt? Veel ouders kunnen van die vraag wakker liggen. Is waarschuwen om ‘geen snoepjes aan te nemen en niet met vreemden mee te gaan’ niet goed genoeg? ‘Nee’, zegt Annemarie, ‘Laatst liep mijn vierjarig zoontje, in de dierentuin, zomaar met een vreemde mee, dan schrik je toch wel’. Voor een kleuter is niemand vreemd. Dus heeft het inderdaad weinig zin een kind te vertellen niet met vreemden mee te gaan. Want wat is een vreemde als je vier, vijf of zes jaar oud bent? Hij zegt één keer iets aardigs tegen je en het is ineens geen vreemde meneer meer. Praten met een kind over mensen die dingen met kinderen willen doen die niet mogen, is zinvol vanaf het moment waarop het kind naar school gaat. Het beste is je kind een aantal concrete regels te geven, die betrekking hebben op situaties, die hij of zij goed kan herkennen.
Met kleine kinderen is het ook goed om af te spreken dat ze niet zó ver van huis mogen, dat ze het huis niet meer kunnen zien. De belangrijkste regel is dat je je kind leert om ‘het altijd éérst aan mama of papa te zeggen als je ergens alleen naar toe gaat’. Als die niet in de buurt zijn om het te vragen, dan mag je niet meegaan. Pech gehad, volgende keer beter. Dus nooit meegaan met iemand zonder het papa of mama te vertellen, ook niet als er iets lekkers of een cadeautje beloofd wordt en vertel ook waarom dat belangrijk is. Daarover straks meer. Het is heel belangrijk dat je je kind meegeeft dat niemand aan zijn lichaam mag komen als het dat niet wil. ‘Er zijn grote mensen, die dat willen. Dat kunnen ook aardige mensen zijn, die je eerst vertrouwde, maar die op een keer dingen vragen, die je niet wilt. Bijvoorbeeld dat ze jouw lichaam willen aanraken. Of dat ze willen dat jij hun lichaam aanraakt. Of dat ze willen dat je samen met hen naar films op de tv gaat kijken, die jij niet wilt zien en niet leuk vindt’. Leer kinderen te vertrouwen op hun intuïtie: ‘ik voel me hier prettig’. Maar leer ze ook om nee te durven zeggen als er iets gevraagd wordt wat ze niet willen. Leer kinderen dat beloften om iets gedaan te krijgen niet goed zijn. (Dat moet je als ouders zelf ook niet doen. Dus niet beloven dat ze iets moois of lekkers krijgen als ze meegaan naar die vervelende verjaardag van oom of tante). Een leuke oefening voor kinderen van alle leeftijden is het spelletje ‘Wat zou je doen als…?’ Verzin allerlei situaties zoals ‘Wat zou je doen als een mevrouw je vraagt of je zin hebt om te kijken naar haar nest met jonge poesjes?’ of: ‘wat zou je doen als de vader van een vriendje of vriendinnetje na een regenbui zegt dat jij je helemaal mag uitkleden en je dan gaat afdrogen? ‘Vraag aan je kind wat hij of zij in zo’n geval zou doen; dat is heel leerzaam voor zowel jou als het kind. En wat voor antwoord het kind ook geeft, reageer nooit met ‘zoiets moet je nooit doen, dat is heel stom’. Het is beter je kind te helpen met goede oplossingen. Praat met uw kinderen over online kinderlokkers en de mogelijke gevaren daarvan. De populaire chatboxen worden niet alleen door leeftijdgenootjes gebruikt maar ook door pedofielen die zichzelf in deze digitale omgeving anoniem en onschendbaar wanen. ‘Kinderlokken’ op internet blijkt kinderlijk eenvoudig. Let dus ook in de digitale wereld op welke ‘gelegenheden’ die je kind bezoekt. Laat kleine kinderen nooit alleen naar chatrooms gaan, dat is veel te gevaarlijk. Als de kinderen ouder worden, kunt u ze wijzen op goed gecontroleerde chatrooms voor kinderen. Stimuleer uw kinderen gebruik te maken van gecontroleerde chatrooms. Als uw kinderen naar chatrooms gaan, zorg er dan voor dat u weet welke het zijn en met wie ze praten. Controleer de chatrooms zelf om te zien welke gesprekken er gevoerd worden. Zorg ervoor, dat de internetcomputer in een gemeenschappelijke ruimte van het huis staat, nooit in een kinderslaapkamer. Het is voor een kinderlokker veel moeilijker om een relatie met uw kind op te bouwen als het computerscherm goed zichtbaar is. Bron: HVDGM
: 
*EDIT*
RED: Voor de laatste keer. Dit blog is tegen pedofilie en TEGEN pedofielen. Je hebt hier niets te zoeken.
Comment by malchik — July 8, 2008 @ 9:35
Zelf denk ik dat je het beste kan zorgen dat kinderen weten dat ze niet dingen van vreemden mogen aannemen of zomaar met vreemden mee mogen gaan, zonder de toestemming van de ouders. In principe moeten ze zelf geen initiatieven nemen richting vreemden, en niet in gaan op initiatieven VAN vreemden.
Nu ben ik zelf geen kinderlokker, maar zo stel ik me dat voor. Ik weet niet hoe echte kinderlokkers te werk zouden gaan, en hoe je dat gevaar gericht kan aanpakken. Altijd in druk bezochte plaatsen blijven is ook wel verstandig.
RED: Het hoeft GEEN vreemde te zijn, sterker, meestal is het een bekende van de familie.
Comment by Stromblozer — July 8, 2008 @ 11:51
Vraag : Hoe bescherm je je kind tegen familieleden ?
Comment by Marieke — July 8, 2008 @ 12:35
Ja marieke.
dat is een simpele vraag maar daar heb ik ook geen antwoord op.
Ik denk je kind goed in de gaten houden ten opzichte van gedrag.
zie ook het verhaal van moeder M.
Comment by T — July 8, 2008 @ 13:47
Een simpele vraag maar het antwoord is niet gemakkelijk.
Comment by hunter — July 8, 2008 @ 14:01
Ik denk dat het zal helpen als men er zich continue bewust van is dat dit misschien wel vaker voorkomt in familie kring dan een vreemde man met lange zwarte jas en zonnebril met snoepjes op straat die je kind aan de hand mee neemt en ontvoerd. Eerlijk gezegt vraag ik me namelijk al tijden af of dat nou wel zo vaak gebeurd.
Het gaat volgens mij meer om als eeste familie leden.
Kinderleiders, leraren, vrijwilligers bij bvb kindervakantie weken etc… Ik denk dat het kind zelf door de ouders in handen gegeven word aan zo’n dader. Een monster ? Nee zo ziet zo iemand er niet uit. Een zeer vriendelijke behulpzame man/vrouw, die waarschijnlijk erg vaak over de vloer komt om behulpzaam te zijn in alle opzichten.
Ik denk dat het verhaal van de vreemde man die je kind mee neemt naar een open baar toilet nou niet echt zo verschrikkelijk realistisch is.
Maar goed, laat mensen ervoor gewaarschuwd zijn, dat waneer je kinderen hebt, werkelijk niemand meer te vertrouwen is. Blijf goed om je heen kijken !
Comment by Marieke — July 8, 2008 @ 14:50
Een van de problemen is de aard van het misbruik. Soms vindt het kind het op het moment niet erg (of ziet het als spelletje), waardoor het kind niet de bekende signalen van gedwongen misbruik door zal geven - signalen als dicht klappen, bepaalde locaties of personen vermijden, etcetera. Al die symptomen zijn niet zichtbaar als het kind het misbruik niet als dusdanig ervaart.
Bij sportclubs en vakantiewerk bestaan er meestal protocollen om te zorgen dat volwassenen niet in hun eentje alleen zijn met een kind. Dat is wel het veiligst, maar brengt ook wel hele vervelende situaties met zich mee. Een kind dat in een tehuis ’s nachts aan het huilen is, en wordt opgemerkt door een toezichthoudende volwassene, mag niet 1 op 1 getroost worden. De volwassene moet wachten tot er een tweede volwassene bij komt, voordat dat kind getroost moet worden. Doorgeslagen? Een beetje wel. Maar de afweging tussen kindveiligheid en intermenselijk contact, is een moeilijke.
Red:
Een ‘bekende’ als misbruiker kan ooit als “vreemde” vriend het leven van kinderen in gekomen zijn.
Comment by Stromblozer — July 8, 2008 @ 18:11
@ Stromblozer: Een van de problemen is de aard van het misbruik.
Inderdaad de dader is het probleem, waar het mee begint !!!
——————————————————-
Al die symptomen zijn niet zichtbaar als het kind het misbruik niet als dusdanig ervaart.
Kan ik me niet voorstellen dat een kind het niet als dusdanig ervaart, ik heb het zelf meegmaakt toen ik nog geen besef had van wat seks was, maar je voelt wel degelijk dat er iets niet pluis is. Het is zo ie zo alles behalve prettig. Een kind zal veel doen om deze persoon en situatie te vermijden. Maar als het in je eigen huis gebeurd, word het erg moeilijk. maar toch hoe dan ook dan is het al veel te laat, en het gaat hier juist om het voorkomen ervan.
———————————————————
Een kind mag niet 1 op 1 getroost worden.
Uh ? troost voor zo ver ik weet worden kinderen momenteel niet meer getroost, in opvangcentra’s van Jeugdzorg. Denk dat jij het hier over een particuliere instelling hebt. Bij Jeugdzorg loopt hooguit 1 persoon op de afdeling, uitzondering soms 2 personen. En die nemen echt die moeite niet. En al helemaal niet in de jeugd gevangenis waar er bizar veel zitten te wachten op een plek in een pleeggezin. Onzin ! Ik weet niet waar dit op gebaseerd is, heb er nog nooit van gehoord, en volgens mij is dit ter plekke verzonnen.
——————————————————
Doorgeslagen ?
Ja pedo’s hebben veel te veel vrijheden. Daar waar het probleem begint, vandaan komt, en ook waar het moet stoppen !!!!
Comment by Marieke — July 8, 2008 @ 19:38
@Stromblozer
Bij sportclubs en vakantiewerk bestaan er meestal protocollen om te zorgen dat volwassenen niet in hun eentje alleen zijn met een kind.
———————
In welke tijd leef je?
Hoe is het dan mogelijk dat er steeds kinderen worden misbruikt, juist door vrijwilligers van clubs, scouting, die zijn tenslotte ook niet vreemd.
Juist, door manipulatie, bedreiging van kinderen.
Als jij wat aan je ouders verteld dan moet ik naar de gevangenis.
Dit gebeurt anno 2008
Comment by hunter — July 8, 2008 @ 21:57
Marieke:
“Kan ik me niet voorstellen dat een kind het niet als dusdanig ervaart, ik heb het zelf meegmaakt toen ik nog geen besef had van wat seks was, maar je voelt wel degelijk dat er iets niet pluis is. Het is zo ie zo alles behalve prettig. Een kind zal veel doen om deze persoon en situatie te vermijden.”
Kan wel zijn dat je je dat niet kan voorstellen, maar zo is de praktijk in sommige gevallen toch echt. Het is een type misbruik dat moeilijk tegen te gaan is, daarom noemde ik het als apart probleem.
Dat van dat troosten had ik van iemand anders gehoord, wellicht was dat geen correcte informatie, maar ik zie niet in waarom die persoon zou liegen over zoiets. Of er nou niet getroost mag worden of niet getroost wordt, ik word een beetje treurig van die beide situaties…
hunter:
Omdat de protocollen niet altijd goed gecontroleerd worden. Er zijn nog steeds leidinggevenden die 1-op-1 contact hebben met kinderen, wat ik op zich niet kwalijk vind (laten we naast de veiligheid ook nog een beetje menselijk blijven)… Maar die ruimte voor misbruik blijft. Was er altijd al, trouwens, er is geen enorme toename in misbruik sinds vroeger voor zover ik weet. Zoals gezegd, de afweging tussen kindveiligheid en intermenselijk contact, is een moeilijke. Enerzijds kan je de kindveiligheid optimaliseren door alle volwassenen zeer streng te filteren op mentale stabiliteit en verleden, kan je alle 1-op-1-situaties met dwang verbieden en vermijden, kan je alle lichamelijk contact tussen kinderen en volwassenen verbieden - VEILIGER, maar dat lijkt me vrij logisch geen wenselijke situatie. De grens is moeilijk te trekken.
Comment by Stromblozer — July 9, 2008 @ 0:41
@stromblozer, Tenshi?
Je hebt een mooi verhaaltje geschreven.
Het is allemaal KAN en wat WENSELIJK is maar zo is de realiteit niet.
Inderdaad, misbruik is van alle tijden maar vroeger was er nog geen internet.
De hulpverlening was er nog niet goed op ingespeeld.
Vooral omdat seksueel misbruik en incest vroeger ook voor kwam, werd het met de mantel der liefde bedekt.
Comment by hunter — July 9, 2008 @ 7:57
*edit*
RED: Tenshi doe ons maar vooral jezelf een plezier en verlaat deze site!
Comment by Stromblozer — July 9, 2008 @ 10:01