Vervolg op: deel 1

Brongersma keerde terug in de senaat en slaagde erin het wetsartikel, op basis waarvan hij destijds werd veroordeeld, te laten afschaffen. De jaren zeventig waren gouden tijden voor de pedofilie in Nederland. De PvdA sprak zich uit voor het schrappen van de zedelijkheidswetgeving en de PSP (het huidige GroenLinks) pleitte zelfs expliciet voor de afschaffing van de strafbaarstelling van pedofilie.

Er verschenen zelfs overheidsrapporten waarin werd uitgelegd dat niet pedofilie het probleem was, maar de heersende seksuele vooroordelen.

Kinderporno
Brongersma was een belangrijke steunpilaar voor de Vereniging Martijn. Hij had het voornamelijk gemunt op jongens tussen de veertien en zestien jaar. Bij enkele voorzitters van Martijn lag de lat lager. Neem Piet Daverman. In 1992 veroordeeld tot 240 uur werkstraf wegens het plegen van ontucht met twee zesjarige jongetjes. Of Lennaert van E. Hij vergreep zich in de Filipijnen op misdadige wijze aan twee jonge meisjes van negen en veertien jaar. Ook Ad van den Berg (mede-initiatiefnemer van de PNVD) was voorzitter van Martijn. Ook Ad van den Berg is in 1987 veroordeeld tot een boete van 1000 gulden en 1 maand voorwaardelijke gevangenisstraf voor seks met een 11jarige.

Na de dood van Brongersma kwam justitie in actie en waren ze er als de kippen bij om in zijn villa in Overveen zijn administratie en archief – waaronder een enorme collectie aan kinderporno – in beslag te nemen.

Over het snelle handelen van justitie doen hardnekkige geruchten de ronde dat het meer een ‘preventieve’ dan strafrechtelijke actie is geweest. Het archief zou te veel belastend materiaal bevatten over belangrijke personen in binnen- en buitenland.

Het boek van Peter Siebelt over Ds. Visser:

Peter Siebelt
Vissers in troebel water
Uitg. Aspekt
88 pp., pb.
ISBN 9059111141

Stem of voeg toe aan :