We hebben toestemming gekregen nadat we gevraagd hadden of we dit pakkende gedicht op ons blog mochten zetten. Mocht je een reactie hebben voor de schrijfster van dit pakkende gedicht kun je een email sturen naar: sca.sks@gmail.com wij zullen er voor zorgen dat de schrijfster het emailtje krijgt. (more…)
Nooit heeft ze iets verteld. Het was te erg en bovendien, wie zou haar geloven? Pas sinds Claudia (31) zes jaar geleden het contact met haar ouders definitief verbrak, durft ze het stilzwijgen over het jarenlange seksuele misbruik te doorbreken. “Toen ik mijn ouders een brief schreef dat ik een jaar geen contact meer met hen wilde hebben, wist ik dat ik ze nooit meer zou zien. Maar ik durfde het niet direct te zeggen. Ik ben altijd bang voor ze geweest. (more…)
Dr. Reina Michelson is de directeur van het Child Sexual Abuse Prevention Program (CSAPP) in Victoria, zuid-Australië en sinds decennia bekroond voorvechtster van kinderrechten over de hele wereld. Haar verhaal begint in 1995 wanneer ze de alarmbel rinkelt over pedofilienetwerken die worden gerund vanuit een kostschool in Victoria en een dagopvangcentrum in Melbourne. Geen van deze zaken wordt opgehelderd. Sindsdien ontmoet Dr. Michelson regelmatig gelijkaardige slachtoffers die getuigen van sadistische praktijken met kinderen van twee tot veertien jaar oud, tot en met het onderwijl draaien van pedofiele pornofilms en zelfs het vermoorden van kinderen. Dit onrecht stamt reeds uit de jaren ‘80 en duurt ongestraft voort. (more…)
‘Toen ik negen was, had ik het idee dat ik elk kind kon krijgen.’ Het verhaal van Alan, een Amerikaanse pedofiel, is geen pretje om te lezen. Niet de enkele seksuele beschrijvingen maar wel de passages waarin geïllustreerd wordt hoe een pedofiel kinderen manipuleert en controleert zijn schokkend. ‘Pedofilie draait niet om seks, maar om controle en macht. De beste manier om kinderen ertegen te beschermen, is ervoor zorgen dat ze zonder taboes, geheimdoenerij en vervreemding opgroeien’, zegt zijn therapeute en auteur Amy Hammel-Zabin. Alan (een pseudoniem) heeft maar liefst 1.100 aanrandingen op zijn naam en werd tot vijf keer levenslang veroordeeld. Tien jaar lang schreef hij vanuit de gevangenis brieven aan therapeute Hammel-Zabin, die al jaren met pedofielen werkt. Langzaamaan is Alan de monsterachtige omvang van zijn daden gaan inzien en werd het schuldbesef enorm. Hij werd er aanvankelijk suïcidaal van. Uiteindelijk wou hij absoluut iets terugdoen voor de maatschappij, een soort boetedoening, hoewel hij beseft dat hij nooit zal genezen. Hoe kan het dat hij pas in de cel, langzaamaan, een schuldbesef kreeg? (more…)